過(guò)釣臺(tái)

復(fù)過(guò)釣臺(tái) 憶昔過(guò)釣臺(tái)，驅(qū)馳正軍旅。十年今始來(lái)，復(fù)以兵戈起。空山煙霧深。往跡如夢(mèng)裏。?雨林徑滑，肺病?

再過(guò)子陵釣臺(tái) 十年臺(tái)下兩經(jīng)過(guò)，立望清光動(dòng)薜蘿。山色迷離雲(yún)作浪，灘聲?shū)Q咽石?波。羊裘偶著風(fēng)流好，帝座俄

釣臺(tái) 曾注西臺(tái)慟哭記，摩娑老眼見(jiàn)崔嵬。當(dāng)時(shí)朱鳥(niǎo)魂間返，今日誰(shuí)人雪後來(lái)。江上愁心?百尺，平生奇險(xiǎn)浪千堆

釣臺(tái) 少有高名隱富春，南陽(yáng)游學(xué)爲(wèi)亡新。高皇舊識(shí)屠沽輩，何似原陵有故人。

三月廿四日過(guò)釣臺(tái)有感 嚴(yán)瀬曈曈旭日餘，桐江瀧盡掛帆初。老夫自有漁灣在，不用先生買(mǎi)菜書(shū)。牧齋初學(xué)集卷第

題釣臺(tái) 至元二十六年巳丑?冬仲九日，予自桐廬舎鞍鼔柚，取道嚴(yán)瀬，旣午艤舟祠下，登拜遺像，肅如也。歷觀(guān)

釣臺(tái)歌 吾慕嚴(yán)子陵，隱居富春山。故人乗六龍，身隨魚(yú)鳥(niǎo)閒。羊裘大澤雪在湏，忽來(lái)導(dǎo)從入皇都，掉頭不受諌大

淮陰釣臺(tái) 人傑乗時(shí)會(huì)，功成運(yùn)已非。可憐高鳥(niǎo)盡，回憶釣魚(yú)磯。淮上春風(fēng)起，高臺(tái)桺絮飛。王孫　未反，惆悵落

嚴(yán)陵釣臺(tái) 終向煙霞作野夫，一竿竹不換簮裾。直鈎猶逐熊羆起，獨(dú)是先生眞釣魚(yú)。

淮陰釣臺(tái) 淮陰未遇日，遺跡此河干。洵有眞王相，曾登大將壇。藏弓鐘室恨，捲雪釣臺(tái)寒。輸與嚴(yán)陵客，?機(jī)把