○二牒執(zhí)推破

○二牒執(zhí)推破

阿難，若復(fù)此聲來(lái)于耳邊，如我乞食室羅筏城在祇陀林則無(wú)有我。此聲必來(lái)阿難耳處目連迦葉應(yīng)不俱聞。何況其中一千二百五十沙門(mén)一聞鐘聲同來(lái)食處？若復(fù)汝耳往彼聲邊，如我歸住祇陀林中在室羅城則無(wú)有我。汝聞鼓聲其耳巳往擊鼓之處，鐘聲齊出應(yīng)不俱聞。何況其中?馬牛羊種種音?，若無(wú)來(lái)往亦復(fù)無(wú)聞。初句牒計(jì)。如我下破，先立喻。以佛喻聲，城喻阿難耳，林喻余人耳。佛入城中則林中無(wú)佛，示同凡夫惟一色身也。此聲下合，若有來(lái)往聲?有限。聲來(lái)阿難耳處則阿難耳中有聲如佛到城也。目連迦葉耳中便無(wú)音聲如林中無(wú)佛。今?俱聞則謂聲來(lái)耳邊非矣。次破耳往聲處，?將世尊歸林破之。耳有來(lái)往耳聞亦復(fù)有限。此中以佛喻耳，以林喻鼓聲，城喻鐘聲。耳往鼓邊則鼓邊有耳如佛歸住林中也。若鐘鼓相續(xù)不妨更聞鐘聲。倘一時(shí)齊出耳必不能更到鐘邊。是時(shí)鐘邊無(wú)耳如佛不在城，況余聲乎？若無(wú)下破無(wú)來(lái)往，謂聲不來(lái)耳耳不往聲聞義不立。是則有來(lái)往固非，無(wú)來(lái)往亦謬。義不可定不可謂實(shí)有也。