○二許說(shuō)

○二許說(shuō)

佛吿阿難言：吾今爲(wèi)汝建大法幢，亦令十方一切衆(zhòng)生?妙微密性淨(jìng)明心得淸淨(jìng)眼。如來(lái)之意在明圓頓故名大法幢。幢表摧邪立正。建?豎也。次明見(jiàn)性是心，指此心爲(wèi)妙微密性淨(jìng)明心，指此見(jiàn)爲(wèi)淸淨(jìng)眼耳。云亦令??兼明敎也。妙?忘相之義。下文云奢摩他微密觀照，例今妙微密等，亦屬奢摩慧眼所見(jiàn)云微密也。?摩所照乃本性淨(jìng)明之心不假修成。而云淸淨(jìng)眼?，謂見(jiàn)離根塵?淸淨(jìng)矣。上文請(qǐng)發(fā)妙明心，故今云?妙微密惟淨(jìng)明心。上文云道眼，今云淸淨(jìng)眼，上來(lái)現(xiàn)瑞許說(shuō)雖在別明見(jiàn)性科內(nèi)義通圓別，文意豈有隔耶？○二正辨見(jiàn)性。古人云先破妄心，次破妄見(jiàn)?，以前破妄心且離緣塵分別想相而未能知心性常住。今破妄見(jiàn)則引盲人矚暗等以彰見(jiàn)性不滅，乃至舉手飛光皆顯性無(wú)搖動(dòng)。當(dāng)知如來(lái)自淺而深示阿難?摩他路也。?中云阿難執(zhí)目在面而心在內(nèi)，故對(duì)機(jī)而說(shuō)宜先破妄心次辨見(jiàn)性似有兩意。若就如來(lái)說(shuō)意不過(guò)前破妄心次顯眞心豈有二耶？然文意總歸圓融，而以此爲(wèi)別?，前顯心則云諸法唯心，今辨見(jiàn)則云頭自動(dòng)搖見(jiàn)無(wú)所動(dòng)，手自開(kāi)合見(jiàn)無(wú)舒卷。其以動(dòng)搖對(duì)不動(dòng)搖舒卷對(duì)不舒卷明矣。又云汝面雖皺而此見(jiàn)精性未曾皺，皺?受滅。彼不??元無(wú)生滅。其以?易對(duì)不?易，生滅對(duì)不生滅又明矣。故此是第一番退明別敎。葢非別無(wú)以辨見(jiàn)，見(jiàn)性之後諸法皆常，豈非別敎爲(wèi)圓敎之門(mén)乎？交光不知敎分權(quán)實(shí)于此後作十重顯見(jiàn)之科，是爲(wèi)平頭十王，略無(wú)統(tǒng)攝，所不取焉。又古人云破妄見(jiàn)顯眞見(jiàn)。交光獨(dú)云：此是顯見(jiàn)不是破見(jiàn)。又云破識(shí)心而不用，取根性爲(wèi)因心。夫顯見(jiàn)但是立義之偏，取根足見(jiàn)悟門(mén)之?。如今文中取盲人矚暗驗(yàn)見(jiàn)性無(wú)?。彼盲人眼根已壞而見(jiàn)性宛然則已脫于根塵之外。交光反云是取根中之性可乎？況衆(zhòng)生見(jiàn)聞之性雖曰在六根中而未始少帶根塵。佛因鈍根不解不得已而取盲人爲(wèi)例，所以建首辨見(jiàn)?離根塵。如云前塵自暗見(jiàn)何?損離塵也。見(jiàn)性是心非眼離根也。若戀戀于六根，正如淨(jìng)名訶云：若求見(jiàn)聞?dòng)X知，是則見(jiàn)聞?dòng)X知非求法也。若脫根塵，方是以不生滅心爲(wèi)本修因然後圓成果地修證。此是要義不得不辨。又先破後立法門(mén)常規(guī)。古人云破妄顯眞言實(shí)不?。如經(jīng)中明眼不能見(jiàn)見(jiàn)?是心，豈非破妄見(jiàn)顯眞見(jiàn)耶？交光不知此義反欲取根，又云帶妄顯眞。夫妄何物而可帶乎？豈非外道邪常舊醫(yī)乳藥乎？但若破若顯義似相違。今云辨見(jiàn)?兼之矣?？品秩皇疽?jiàn)性是心次明見(jiàn)性不?三明見(jiàn)性常住初中三一徵定拳見(jiàn)于中先問(wèn)，阿難：汝先荅我見(jiàn)光明拳，此拳光明因何所有？云何成拳？汝將誰(shuí)見(jiàn)？首句總，下三句別?？傊幸?jiàn)之一字是文正意。前阿難言我見(jiàn)世尊舉臂屈指爲(wèi)光明拳耀我心目，故今文云汝先荅我見(jiàn)光明拳。下三別問(wèn)。初問(wèn)光明何因相帶來(lái)耳非文正意。次問(wèn)拳?欲以拳理例?根也。三問(wèn)誰(shuí)見(jiàn)？此見(jiàn)?是離根之見(jiàn)而阿難必以爲(wèi)根，故重問(wèn)之。